Szkoła Klasa dla Asa to coś więcej niż miejsce nauki. Nie tylko przekazujemy naszym podopiecznym wiedzę, ale przede wszystkim przygotowujemy ich do życia i funkcjonowania w społeczeństwie. Dlatego naszą kadrę tworzą niezwykli ludzie. To osoby o solidnym przygotowaniu merytorycznym, ale również o szczególnych cechach charakteru, bez których w tej pracy trudno się odnaleźć. Kogo spotka Twoje dziecko w naszej szkole i dlaczego sam dyplom nie wystarczy, by u nas uczyć? O tym przeczytasz poniżej.

Dwie szkoły dla uczniów w spektrum autyzmu

Prowadzimy dwie szkoły podstawowe dla dzieci i młodzieży w spektrum autyzmu. Uczą się w nich uczniowie klas I–VIII z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego wydanym ze względu na autyzm, w tym zespół Aspergera. Nasze szkoły mieszczą się:

• w Radlinie przy ul. Orkana 25,
• w Wodzisławiu Śląskim przy ul. Bogumińskiej 22B i 22C.

Jakich nauczycieli i specjalistów zatrudniamy?

Wierzymy, że edukacja dziecka nie kończy się na przekazywaniu wiedzy. Naszym zadaniem jest także wspieranie uczniów w rozwijaniu samodzielności, komunikacji, relacji społecznych i umiejętności potrzebnych w codziennym życiu. Edukacja dzieci i młodzieży ze szczególnymi potrzebami wymaga szczególnych nauczycieli, terapeutów i specjalistów.

Naszą kadrę tworzy ponad 40 osób. Są wśród nich nauczyciele przedmiotowi, którzy dodatkowo ukończyli studia podyplomowe z zakresu oligofrenopedagogiki lub edukacji i rehabilitacji osób w spektrum autyzmu, a także pedagodzy specjalni, psycholodzy, terapeuci oraz pomoce nauczyciela. Wspólnie szukają najlepszych sposobów wspierania każdego ucznia.

Nauczyciele przedmiotowi

Nauczyciel przedmiotowy odpowiada za realizację treści edukacyjnych i rozwijanie wiedzy oraz umiejętności ucznia. W naszej szkole ważne jest jednak również to, w jaki sposób uczeń może tę wiedzę zdobywać. Dlatego nauczyciele dostosowują metody pracy do możliwości uczniów – wykorzystują między innymi materiały wizualne, konkretne przykłady, ćwiczenia praktyczne, powtarzalne schematy oraz odpowiednio dobrane tempo pracy.

Pedagodzy specjalni

Pedagog specjalny wspiera ucznia w pokonywaniu barier, które mogą utrudniać mu udział w edukacji i życiu szkolnym. Pomaga w dostosowaniu metod i form pracy, wspiera rozwój samodzielności, komunikacji i kompetencji społecznych oraz współpracuje z nauczycielami i rodzicami. Jego rolą jest również dostrzeganie potencjału ucznia, a nie wyłącznie jego trudności.

Terapeuci

Terapeuci wspierają rozwój ucznia w obszarach, które wymagają dodatkowej pracy. W zależności od indywidualnych potrzeb dziecka mogą wspierać między innymi komunikację, rozwój społeczny, samodzielność, regulację emocji, koncentrację czy funkcjonowanie sensoryczne. Terapia nie jest jednak oderwana od codziennego życia szkoły. Zależy nam na tym, aby zdobywane umiejętności mogły być wykorzystywane również podczas lekcji, przerw i codziennych sytuacji.

Pomoc nauczyciela

Pomoc nauczyciela pełni kluczową rolę w procesie edukacji i opieki, będąc „dodatkowymi oczami i uszami” w klasie. Jako osoba, która często uczestniczy w codziennych czynnościach dzieci z nieco innego dystansu niż nauczyciel prowadzący, ma wyjątkową okazję do wnikliwej i obiektywnej obserwacji.

Uważna i trafna obserwacja zachowań dzieci przez pomoc nauczyciela jest niezwykle ważna z kilku powodów:

• Wczesne dostrzeganie trudności: pomoc nauczyciela może jako pierwsza zauważyć nietypowe zachowania, zmiany nastroju, oznaki wycofania czy trudności w relacjach z rówieśnikami, co pozwala szybko zareagować i udzielić dziecku odpowiedniego wsparcia.
• Wsparcie nauczyciela prowadzącego: rzetelne spostrzeżenia są cennym źródłem informacji dla nauczyciela, pomagają mu lepiej zrozumieć potrzeby każdego dziecka i zaplanować pracę.
• Zapewnienie bezpieczeństwa: stała obserwacja tego, co dzieje się w klasie, pozwala natychmiast wychwycić sytuacje konfliktowe lub niebezpieczne, zanim wymkną się spod kontroli.
• Indywidualizacja podejścia: obserwując dziecko w naturalnych, codziennych sytuacjach (np. podczas posiłków, przerw czy ubierania się), pomoc nauczyciela poznaje jego mocne strony, lęki i preferencje, co ułatwia budowanie zaufania i poczucia bezpieczeństwa.

Nie ma jednego „przepisu” na dziecko

Praca z uczniami o zróżnicowanych potrzebach edukacyjnych wymaga wiedzy, doświadczenia i odpowiednich kwalifikacji. Jednak sam dyplom nie wystarczy. Potrzebne są również cierpliwość, uważność, elastyczność, empatia i gotowość do szukania rozwiązań, także wtedy, gdy standardowe metody nie przynoszą oczekiwanych efektów.

Każde dziecko jest inne. To, co pomaga jednemu uczniowi, niekoniecznie będzie skuteczne w przypadku drugiego. Dlatego nasi nauczyciele obserwują, słuchają, analizują i modyfikują swoje działania.

W pracy z uczniami szczególnie ważna jest dla nas indywidualizacja. Czasami sukcesem będzie samodzielne wykonanie całego zadania. Innym razem – rozpoczęcie pracy, poproszenie o pomoc, zaakceptowanie zmiany planu, spokojne przejście do kolejnej aktywności czy nawiązanie kontaktu z drugim człowiekiem. Dostrzegamy te małe kroki, ponieważ właśnie z nich buduje się większa samodzielność.

Wiedza to fundament, ale liczy się też metoda

– Praca w naszej szkole wymaga szczególnych kompetencji. Oprócz solidnego wykształcenia akademickiego nasi nauczyciele i wychowawcy pracują według ściśle określonych, wypracowanych przez lata schematów, opartych na terapii poznawczo-behawioralnej – tłumaczy Anna Mucha, jedna z dyrektorek szkół Klasa dla Asa. – Dla dziecka w spektrum autyzmu przewidywalność i konsekwencja to podstawa poczucia bezpieczeństwa. Jeśli każdy dorosły reaguje na to samo zachowanie inaczej, dziecko się gubi, a jego postępy się cofają. Dlatego u nas nie ma miejsca na działanie „po swojemu”, nawet w najlepszej wierze. Cały zespół mówi jednym głosem.

O tym, jak w praktyce wygląda ta metoda pracy, pisaliśmy w artykule Najpierw regulacja zachowania, potem edukacja – jak naprawdę wygląda praca z dziećmi w spektrum.

Dlaczego wykształcenie to nie wszystko?

Anna Mucha i Sylwia Koczy, twórczynie szkół Klasa dla Asa, często słyszą pytania, dlaczego jedni nauczyciele czy terapeuci dostają u nich pracę, a inni nie. Pada też pytanie, dlaczego jedni pedagodzy zostają w szkole na lata, a współpraca z innymi kończy się po roku lub dwóch.

– Niestety bywa, że gruntowne wykształcenie i kilka ukończonych kierunków to za mało, by odnaleźć się w tej wymagającej pracy. Edukacja i wychowanie dzieci w spektrum autyzmu wiążą się z ogromnym obciążeniem psychicznym i emocjonalnym. Wymagają umiejętności słuchania, empatii i ścisłej współpracy z resztą zespołu. Brak którejś z tych cech szybko odbija się na wynikach pracy i prowadzi do frustracji, a z czasem do wypalenia zawodowego. Dlatego przy doborze kadry tak dużą wagę przywiązujemy do cech charakteru i osobowości kandydatów – a przede wszystkim do gotowości podjęcia pracy nad własną osobą – mówi Sylwia Koczy.

Jakie cechy liczą się najbardziej?

Z doświadczenia naszych dyrektorek wynika, że najważniejsze są:

• Odporność psychiczna i spokój. Trudne zachowania, krzyk, agresja, ale też wesołkowatość czy odmowa działania to w pracy z dziećmi w spektrum codzienność. Nauczyciel, który w takiej chwili sam traci równowagę, nie pomoże dziecku jej odzyskać.
• Konsekwencja i gotowość do pracy według ustalonych zasad. Nawet najlepszy pomysł nauczyciela, jeśli odbiega od wspólnie przyjętego planu, może zniweczyć tygodnie pracy całego zespołu.
• Umiejętność pracy w zespole. Każdy uczeń ma wokół siebie kilku specjalistów. Liczy się dzielenie się obserwacjami, przyjmowanie uwag i wspólne szukanie rozwiązań, a nie rywalizacja.
• Uważność i cierpliwość. Postępy dzieci w spektrum bywają małe i powolne. Trzeba umieć je zauważyć i docenić, a także nie zniechęcać się, gdy coś, co działało wczoraj, dziś nie działa.
• Otwartość na naukę. Wiedza o autyzmie stale się rozwija. Nasi pracownicy regularnie się szkolą i muszą być gotowi zmieniać swoje nawyki.
• Dobry kontakt z rodzicami. Rodzic jest najważniejszym partnerem szkoły. Nauczyciel musi umieć rozmawiać z nim szczerze, ale z szacunkiem i wyczuciem.

Najważniejszym narzędziem terapeutycznym jest sam nauczyciel – jego spokój, stabilność i świadomość własnych procesów psychicznych. Profesjonalne podejście do zachowań trudnych nie zaczyna się od technik dyscyplinujących, ale od głębokiego wglądu w siebie i opanowania własnych reakcji.

Kwalifikacje zawodowe są niezwykle ważne. Dają wiedzę i przygotowanie do wykonywania zawodu. Ale praca w szkole wymaga czegoś więcej. Wymaga gotowości do tego, aby uczyć się konkretnego dziecka – jego sposobu komunikowania się, reagowania, uczenia i budowania relacji. Czasami trzeba zmienić sposób prowadzenia lekcji. Czasami przygotować materiał od nowa. Czasami zatrzymać się i zastanowić, dlaczego uczeń nie wykonuje zadania. A czasami po prostu zauważyć, że dzisiejszy mały krok jest dla niego naprawdę dużym osiągnięciem.

Dlatego wierzymy, że dobry specjalista to nie tylko osoba z odpowiednim dyplomem. To także człowiek, który potrafi być obok ucznia, obserwować go, rozumieć jego potrzeby i razem z nim szukać drogi do większej samodzielności.

Maraton, nie rekreacyjny trucht

Aby pokazać, jak ważne jest wszechstronne przygotowanie nauczycieli i terapeutów w szkołach Klasa dla Asa, Sylwia Koczy posługuje się metaforą:

– Zawsze powtarzam, że w naszych szkołach przygotowujemy wychowanków do maratonu, jakim jest życie, a nie do rekreacyjnego truchtu. Przebiegnięcie maratonu bez dobrego trenera jest niezwykle trudne. Dobry trener to jednak nie tylko ktoś, kto zna teorię treningu. To ktoś, kto zna swojego zawodnika i wie, kiedy przyspieszyć, a kiedy zwolnić. Nie traci cierpliwości po gorszym dniu i biegnie obok niego przez cały dystans. Takich trenerów szukamy dla naszych uczniów – konstatuje.

Poznaj nas bliżej

Chcesz dowiedzieć się, jak wygląda codzienna praca z uczniami w naszych szkołach albo porozmawiać o potrzebach swojego dziecka? Zapraszamy do kontaktu!

Jesteś nauczycielem, pedagogiem specjalnym lub terapeutą i czujesz, że praca z dziećmi w spektrum autyzmu to Twoje miejsce? Oprócz przygotowania zawodowego ważne są dla nas:

• cierpliwość i spokój,
• uważność na potrzeby ucznia,
• otwartość na różne sposoby komunikowania się,
• gotowość do pracy zespołowej,
• elastyczność w poszukiwaniu rozwiązań,
• szacunek do indywidualności każdego dziecka,
• umiejętność zauważania nawet niewielkich postępów,
• konsekwencja połączona z życzliwością,
• gotowość do uczenia się i rozwijania własnego warsztatu,
• przekonanie, że trudne zachowanie jest informacją o potrzebie, a nie jedynie powodem do ukarania.

Jeśli odnajdujesz się w tym opisie – napisz do nas!